Trądzik pospolity to powszechne i przewlekłe zapalne schorzenie skóry, które dotyka około 50 milionów ludzi na całym świecie każdego roku. Chociaż obecne metody leczenia mogą skutecznie zarządzać aktywnymi wykwitami trądzikowymi, wyzwanie związane z leczeniem powstałych blizn pozostaje istotne.
Blizny po trądziku mogą prowadzić do trwałych efektów psychospołecznych, w tym obniżonej samooceny i negatywnego wpływu na zdrowie psychiczne. Ta rzeczywistość podkreśla pilną potrzebę bezpiecznych i skutecznych opcji terapeutycznych, szczególnie dla osób o ciemniejszym typie skóry. W celu zarządzania bliznami po trądziku stosuje się różnorodne metody leczenia, w tym subcję, mikronakłuwanie, peelingi chemiczne, wypełniacze, techniki punch, urządzenia radiowe oraz przeszczep tłuszczu.
W ciągu ostatnich dwóch dekad laserowe resurfacing stało się kluczowym podejściem do zarządzania bliznami. Technika ta jest korzystna, ponieważ może wywołać kontrolowane uszkodzenia w skórze właściwej, promować neokollagenozę oraz skutecznie remodelować tkankę bliznowatą.
Wśród różnych zabiegów laserowych, frakcyjny resurfacing laserem CO₂ wyróżnia się skutecznością w leczeniu atrofijnych blizn trądzikowych. Istnieją jednak istotne obawy dotyczące potencjalnych powikłań pigmentacyjnych, szczególnie u osób klasyfikowanych jako typy skóry Fitzpatricka IV–VI, które są powszechne w populacjach Bliskiego Wschodu.
Ostatnie badanie retrospektywne miało na celu ocenę skuteczności i bezpieczeństwa dostosowanego protokołu frakcyjnego lasera CO₂ w trybie podwójnym, szczególnie dla blizn trądzikowych u pacjentów z Bliskiego Wschodu. Badanie to miało na celu wypełnienie luki w zoptymalizowanych protokołach leczenia dla ciemniejszych odcieni skóry, integrując ukierunkowane zabiegi o wysokiej fluencji dla poszczególnych blizn z resurfacingiem o niższej fluencji dla otaczającej skóry.
Ta retrospektywna analiza dokumentacji przebadała 57 dorosłych pacjentów leczonych w latach 2015–2018. Wszyscy uczestnicy mieli co najmniej 18 lat i mieli typy skóry Fitzpatricka IV lub V, prezentując klinicznie widoczne blizny po trądziku. Kryteria wykluczenia obejmowały osoby z aktywnymi zapalnymi schorzeniami skóry, niedawnymi interwencjami kosmetycznymi, osoby stosujące izotretynoinę, kobiety w ciąży oraz osoby z chorobami ogólnoustrojowymi wpływającymi na gojenie ran.
Każdy pacjent przeszedł cztery sesje leczenia frakcyjnym laserem CO₂ z wykorzystaniem systemu eCO₂ (Lutronic), z sesjami rozłożonymi w odstępach 6 do 8 tygodni. Leczenie obejmowało podejście w trybie podwójnym:
Pielęgnacja po zabiegu obejmowała stosowanie miejscowego antybiotykowego maści, ścisłe środki ochrony przed słońcem, unikanie urazów mechanicznych podczas fazy gojenia oraz profilaktykę przeciwwirusową w razie potrzeby.
Fotografia kontrolna została przeprowadzona trzy miesiące po ostatniej sesji leczenia w celu oceny wyników. Odpowiedź na leczenie oceniano zarówno za pomocą miar subiektywnych, jak i obiektywnych. Oceny subiektywne wykorzystały Globalny system oceny blizn trądzikowych Goodman i Baron (GASS), przeprowadzony przez ślepego dermatologa.
W celu oceny obiektywnej zastosowano system analizy cery VISIA do ilościowego określenia zmian w teksturze skóry i cechach plam poprzez metryki percentylowe, wyniki i liczbę.
Badanie wykazało, że wyniki GASS znacznie poprawiły się po leczeniu, spadając z średniej 10,12 na początku do 8,04 po leczeniu. Najbardziej zauważalne poprawy wystąpiły u pacjentów z umiarkowanymi bliznami atrofijnymi, podczas gdy u osób z łagodnymi bliznami plamkowymi zmiany były nieistotne. Co ciekawe, pacjenci z wyższym stopniem ciężkości na początku doświadczyli bardziej znaczących popraw, co jest zgodne z istniejącą literaturą na temat resurfacingu laserowego.
Analiza za pomocą systemu VISIA wskazała na statystycznie istotną poprawę w wynikach percentylowych plam, chociaż inne indywidualne parametry tekstury i plam nie osiągnęły istotności. Niemniej jednak, modelowanie regresji wykazało, że metryki VISIA wyjaśniały ponad jedną trzecią wariancji w wynikach GASS, potwierdzając ich użyteczność jako dodatkowego narzędzia oceny, a nie jako samodzielnego wskaźnika.
Co istotne, nie odnotowano klinicznie istotnej hiperpigmentacji pozapalnej, co sugeruje, że dostosowana strategia fluencji i gęstości skutecznie łagodzi ryzyko pigmentacyjne u osób o ciemniejszych typach skóry.
To badanie podkreśla skuteczność frakcyjnego resurfacingu laserem CO₂ jako realnej metody leczenia atrofijnych blizn trądzikowych u pacjentów z Bliskiego Wschodu, gdy konkretne parametry leczenia są starannie dostosowane. Podejście w trybie podwójnym — łączące ukierunkowane leczenie o wysokiej fluencji z resurfacingiem o niższej fluencji — wydaje się optymalizować zarówno skuteczność, jak i bezpieczeństwo, szczególnie dla typów skóry narażonych na dyschromię.
Jak wykazano w poprzednich badaniach, blizny boxcar i rolling wykazały lepsze odpowiedzi w porównaniu do blizn ice-pick, które mogą wymagać dodatkowych technik dla optymalnych rezultatów.
Jako analiza retrospektywna pozbawiona grupy kontrolnej, wyniki te należy interpretować ostrożnie. Wielkość próby była ograniczona, czasy obserwacji stosunkowo krótkie, a ostre działania niepożądane nie mogły być systematycznie monitorowane. Niemniej jednak, integracja zweryfikowanej subiektywnej oceny z obiektywnym obrazowaniem wzmacnia wnioski badania.
Ogólnie rzecz biorąc, badanie to dostarcza klinicznie istotnych dowodów wspierających dostosowane protokoły frakcyjnego lasera CO₂ w leczeniu blizn trądzikowych u osób o ciemniejszych fototypach skóry. Podczas gdy systemy oceny subiektywnej pozostają najbardziej wrażliwymi wskaźnikami poprawy klinicznej, obiektywne narzędzia, takie jak VISIA, mogą dostarczać ważnych dodatkowych informacji.
Przyszłe badania powinny obejmować większe prospektywne, kontrolowane próby w celu udoskonalenia protokołów leczenia i walidacji długoterminowych wyników.
