In het tweede deel van zijn inzichtelijke dialoog ging Dr. James Del Rosso, DO, in op belangrijke therapeutische innovaties die de beheersstrategieën voor aandoeningen zoals chronisch handeczeem (CHE), chronische spontane urticaria (CSU) en vitiligo transformeren.
Dr. Del Rosso lichtte toe hoe deze nieuwere therapeutische middelen blijvende hiaten in de zorg voor patiënten aanpakken die geen bevredigende resultaten hebben behaald met traditionele behandelingen. Onder deze aandoeningen blijft CSU bijzonder uitdagend, vooral voor die individuen die niet adequaat reageren op hoge doses H1-antihistaminica.
Zoals opgemerkt door Dr. Del Rosso, wordt CSU gekenmerkt door voortdurende urticaria die minimaal zes weken aanhoudt, zelfs met verhoogde standaardtherapeutische interventies. Het behandel landschap voor CSU evolueert snel, waarbij het verder gaat dan alleen antihistaminica en ook gerichte biologics en kleine-molecuultherapieën omvat.
Een van de veelbelovende behandelingen is dupilumab, een injecteerbare therapie die om de twee weken wordt toegediend en die effectiviteit heeft aangetoond wanneer deze wordt gebruikt in combinatie met antihistaminica voor volwassenen die lijden aan CSU. Dr. Del Rosso benadrukte dat het begin van verlichting aanzienlijk kan variëren; terwijl sommige patiënten verbetering kunnen opmerken kort na het starten van de therapie, kunnen anderen weken nodig hebben voordat ze aanzienlijke voordelen zien.
Deze variabiliteit benadrukt de noodzaak voor zorgverleners om realistische verwachtingen voor patiënten vanaf het begin van de behandeling te stellen. Onlangs is ook de aandacht gericht op remibrutinib, een orale Bruton tyrosine kinase-inhibitor, die werd geëvalueerd in de REMIX-proeven met een dosering van 25 mg, twee keer per dag ingenomen.
Dr. Del Rosso beschreef de klinische prestaties van remibrutinib als opmerkelijk vanwege de snelle responstijd, en stelde: “De meeste patiënten zullen een zeer snelle—soms binnen enkele dagen—significante vermindering van de netelroos en de jeuk zien.” Deze snelle werking kan bijzonder voordelig zijn voor patiënten die ernstige symptomen ervaren die hun kwaliteit van leven aanzienlijk beïnvloeden.
Wat betreft de veiligheid lijken de bijwerkingen die gepaard gaan met remibrutinib beheersbaar te zijn. Er zijn gevallen van milde petechiën gerapporteerd; echter, Dr. Del Rosso classificeerde deze als klinisch onbeduidend. Een waarschuwing op het productlabel adviseert voorzichtigheid tijdens chirurgische ingrepen, wat vergelijkbaar is met de voorzorgsmaatregelen die worden genomen met niet-steroïdale ontstekingsremmende medicijnen.
Naast systemische therapieën benadrukte Dr. Del Rosso ook belangrijke vooruitgangen in topische behandelingen. De introductie van delgocitinib, een topische pan–Janus kinase-inhibitor, biedt een nieuwe behandelingsroute voor CHE, waarbij verschillende onderliggende oorzaken worden aangepakt, waaronder atopische, allergische en irriterende typen.
Klinische studies hebben de effectiviteit en verdraagbaarheid van delgocitinib bevestigd wanneer het op de handen en polsen wordt aangebracht. Daarnaast blijft topisch ruxolitinib een essentiële rol spelen bij het beheersen van aandoeningen zoals atopische dermatitis en vitiligo, hoewel de behandelingsprotocollen kunnen variëren op basis van de specifieke aandoening die wordt behandeld.
In de context van vitiligo is het gebruik doorgaans beperkt tot gebieden die tot 10% van het lichaamsoppervlak beslaan, vaak gericht op cosmetisch gevoelige gebieden zoals het gezicht, dat volgens Dr. Del Rosso de meest consistente respons op behandeling vertoont. Hij verwees ook naar opkomend onderzoek naar de combinatie van topisch ruxolitinib met thuis-gebaseerde narrowband UVB-therapie, een strategie die praktischer is geworden door de komst van nieuwe gemonitorde fototherapie-apparaten.
Gezamenlijk duiden deze vooruitgangen op een bredere verschuiving naar gerichte, mechanisme-gedreven therapieën in de dermatologie. Deze evolutie geeft clinici meer flexibiliteit om behandelplannen op maat te maken, wat uiteindelijk leidt tot verbeterde resultaten voor patiënten die geconfronteerd worden met historisch uitdagende huidaandoeningen.
