Lichen nitidus to rzadka, przewlekła, niezakaźna choroba dermatologiczna, która objawia się licznymi, drobnymi, błyszczącymi grudkami na skórze. Choroba jest zazwyczaj bezobjawowa, łagodna i zazwyczaj samoograniczająca się. Chociaż jej patogeneza pozostaje słabo poznana, lichen nitidus klasyfikuje się w grupie zapalnych dermatoz grudkowych i zazwyczaj wymaga jedynie obserwacji.
Choroba może dotyczyć osób w każdym wieku i płci, ale częściej występuje u dzieci i młodych dorosłych, szczególnie chłopców w wieku 3–10 lat. W większości przypadków nie wymaga się specyficznego leczenia, chociaż leczenie miejscowe lub ogólnoustrojowe może być rozważane w przypadkach obejmujących rozległe zmiany skórne lub objawy dyskomfortu, takie jak swędzenie.
Dokładne przyczyny lichen nitidus wciąż są nieznane. Kilka teorii sugeruje, że może to być reakcja skórna mówiąca o zaangażowaniu układu odpornościowego lub autoimmunologiczna, wywołana czynnikami środowiskowymi, infekcyjnymi lub wewnętrznymi. W niektórych przypadkach może być związana z innymi zapalnymi chorobami skóry, takimi jak wyprysk atopowy, łuszczyca lub bielactwo.
Lichen nitidus został również opisany jako potencjalna reakcja infekcyjno-alergiczna, ponieważ niektórzy pacjenci wykazują poprawę po leczeniu antybiotykami lub mają historię ogniskowej infekcji bakteryjnej. Możliwe jest rozważenie genetycznej predyspozycji lub związku z wrażliwością alergiczną z powodu pokrywania się objawów z tłem atopowym.
Głównym objawem lichen nitidus jest pojawienie się małych, w kolorze ciała lub lekko różowych grudek, zazwyczaj o średnicy 1–3 mm. Te grudki mają błyszczącą, gładką powierzchnię i spłaszczony czubek. Mogą pozostawać w izolacji lub skupiać się w grupy, tworząc większe plamy gęsto upakowanych zmian, ale nie łączą się w płytki jak w innych dermatozach.
Zmiany najczęściej pojawiają się w następujących lokalizacjach:
W przypadku rozległych przypadków, grudki mogą wpływać na duże obszary tułowia lub kończyn, co potencjalnie prowadzi do zmartwień estetycznych lub łagodnego dyskomfortu.
Diagnoza liszaja nitidusa jest głównie kliniczna i opiera się na charakterystycznym wyglądzie grudek oraz ich wzorze rozmieszczenia. W większości przypadków dermatolog może potwierdzić diagnozę poprzez badanie wzrokowe i wywiad z pacjentem.
Wiele dermatoz może przypominać liszaj nitidus, co czyni diagnostykę różnicową niezbędną w niejednoznacznych przypadkach:
W większości przypadków liszaj nitidus ustępuje samoistnie w ciągu kilku miesięcy i nie wymaga konkretnego leczenia. Jednakże, jeśli zmiany są rozległe, trwałe, estetycznie niepokojące lub związane z świądem, mogą być rozważane następujące opcje terapeutyczne:
Liszaj nitidus jest ogólnie uważany za łagodną i samoograniczającą się chorobę z korzystnym rokowaniem. Poważne powikłania są rzadkie. Niemniej jednak, u niektórych osób widoczne zmiany mogą powodować:
Prognoza dla liszaja nitidusa jest doskonała. W większości przypadków, wysypka ustępuje sama w ciągu miesięcy do kilku lat. Uogólnione formy mogą potrzebować więcej czasu na ustąpienie, a izolowane przypadki mogą utrzymywać się sporadycznie. Stan ten nie zwiększa ryzyka nowotworu ani chorób układowych.
Liszaj nitidus to rzadka, niezakaźna, przewlekła dermatoza grudkowa o nieznanym pochodzeniu. Mimo swojego łagodnego charakteru i zazwyczaj bezobjawowego przebiegu, może stwarzać wyzwania diagnostyczne i kosmetyczne. Większość pacjentów nie wymaga leczenia, ale terapie miejscowe lub ogólne mogą być stosowane, gdy zmiany są objawowe lub rozległe.
Terminowa konsultacja z dermatologiem zapewnia dokładną diagnozę, monitoring nietypowej ewolucji oraz wykluczenie poważniejszych chorób skóry, które mogą naśladować liszaja nitidusa.
