Papilloma (ICD-10: B07) 💚

Brokuł Skórny

Brokuł skórny jest łagodnym nowotworem, który wystaje ponad powierzchnię skóry. Termin ten jest szeroki, a nazwy często używane obok niego nie są zamienne. Brodawka nitkowata jest brodawką wywołaną przez wirusa brodawczaka ludzkiego. Łagodna brodawkowata zmiana skórna z kolei może nie mieć wcale przyczyny wirusowej. Ponieważ leczenie i znaczenie różnią się, istotne jest, czym dana zmiana jest — a jest to kwestia badania, nie nazwy. Zmiany te zazwyczaj zaczynają pojawiać się w okresie adolescencji i stają się liczniejsze z wiekiem.

Czynniki Predysponujące

Główną przyczynę brokułów uważa się za wirus brodawczaka ludzkiego (HPV), który jest zazwyczaj związany z niskim ryzykiem onkogennym. Jednak biorąc pod uwagę, że prawie 90% populacji nosi wirus HPV, ale nie wszyscy rozwijają brokuły, oczywiste jest, że inne czynniki przyczyniają się do występowania tych zmian na skórze. Poniższe czynniki są znane z zwiększania prawdopodobieństwa rozwoju brokułów:

• Stany Niedoboru Immunologicznego: Osłabione układy odpornościowe, niezależnie od tego, czy z powodu takich stanów jak HIV, czy leczenia immunosupresyjnego, mogą predysponować osoby do rozwoju brokułów.
• Ekspozycja na HPV: W przypadku brodawek liczy się kontakt z wirusem — kontakt skóra do skóry albo wspólne powierzchnie i przedmioty. Ma to znaczenie dla zmian związanych z HPV, a nie dla zmian brodawkowatych innego pochodzenia.

Diagnostyka

Diagnostyka brokułów opiera się na badaniu klinicznym, które obejmuje rutynową wizualną inspekcję zmian, a następnie dermatoskopię w celu zbadania struktury narośli. Badania laboratoryjne w kierunku HPV nie wchodzą tu w grę: nie są wymagane w przypadku zwykłej brodawki skórnej ani zmiany brodawkowatej i nie ustalają rozpoznania. Gdy rozpoznanie jest niepewne lub istnieje możliwość złośliwości, właściwym postępowaniem jest biopsja.

Objawy

Podczas inspekcji wizualnej, brodawczak jest rozpoznawany jako wydłużona struktura, która wznosi się ponad skórę na trzonie (szypule). Trzon może być tak szeroki jak średnica brodawczaka lub nieco węższy. Tekstura powierzchni brodawczaka zazwyczaj przypomina normalną skórę, ale większe brodawczaki mogą mieć chropowatą, brodawkowatą powierzchnię o „postrzępionym” wyglądzie.

Granice brodawczaka są zazwyczaj wyraźne, chociaż mogą być nierówne, szczególnie w przypadku większych zmian. Kolor brodawczaka zwykle wariuje od koloru mięsnego (najczęstszy) do jasnobrązowego. Ciemniejsze kolory są rzadkie w tych zmianach. Brodawczaki zazwyczaj nie wpływają na wzrost włosów. W niektórych przypadkach można zaobserwować, że w tej centralnej części zmiany rosną szorstkie, włosowate lub puszyste włosy.

Wielkość brodawczaków jest zazwyczaj mała, przy typowych wymiarach do 2-3 mm szerokości i 3-5 mm wysokości ponad powierzchnią skóry. Większe brodawczaki są rzadkością. Po dotknięciu, brodawczak wydaje się podobny do normalnej skóry lub nieco bardziej miękki, szczególnie w środkowej części. Nie ma subiektywnych odczuć związanych z brodawczakiem, chociaż w przypadku długotrwałych przypadków czasami może wystąpić lekkie swędzenie.

Brodawczaki najczęściej występują na szyi, w okolicach pachowych, w okolicach pachwinowych oraz na tułowiu (klatka piersiowa i plecy), chociaż mogą również pojawić się na błonach śluzowych. Te zmiany są rzadziej spotykane w innych częściach ciała.

Opis dermatoskopowy

Podczas dermatoskopii można zaobserwować następujące cechy brodawczaków skórnych:

• Struktura brodawkowata: Charakterystyczne spłaszczone elementy brodawczaka, często widoczne dzięki naciskowi wywieranemu podczas dermatoskopii.
• Rozproszone jednolite zabarwienie: Cały brodawczak może wydawać się jednolicie zabarwiony pod dermatoskopem.

Diagnostyka różnicowa

Podczas diagnozowania brodawczaków należy je różnicować od innych podobnych zmian skórnych, w tym:

• Brodawczakowy znamię
• Znamię gruczołów łojowych
• Znamię halo
• Dermatofibroma
• Broda wirusowa
• Molluscum contagiosum
• Węzłowy rak podstawnokomórkowy
• Melanoma bezpigmentowa

Ryzyko

Typowe brodawki związane z HPV są łagodne. Zmiany, które szybko rosną, stają się stwardniałe, owrzodziałe, krwawią lub w inny sposób się zmieniają, nie należy odczytywać jako brokułu przechodzącego w postać złośliwą; należy je ponownie ocenić, ponieważ może to być zupełnie inne rozpoznanie, w tym nowotwór złośliwy.

Brodawczaki są bardziej niebezpieczne z powodu swojej tendencji do łatwego uszkodzenia z powodu wydłużonego kształtu i wąskiego trzonka. Może to prowadzić do krwawienia, bólu i potencjalnego zakażenia, co sprawia, że rana staje się punktem wejścia dla szkodliwych mikroorganizmów. Dodatkowo brodawczaki mogą powodować dyskomfort kosmetyczny i psychologiczny, szczególnie jeśli znajdują się w widocznych miejscach.

Wiele osób jest nosicielami HPV, nie rozwijając nigdy żadnej zmiany, a samo to nie jest powodem do nadzoru onkologicznego.

Techniki

Zmiana, której nie oceniano, to inna sprawa niż taka, którą klinicysta już zidentyfikował. Monitorowanie następuje po ocenie, a nie odwrotnie: zmianę, która nie została zbadana, należy pokazać dermatologowi. „Brodawczak” obejmuje kilka różnych zmian, a twardy, pigmentowany lub owrzodzony guz może być czymś zupełnie innym.

Gdy zmiana została już rozpoznana i jest stabilna, obserwowanie jej między wizytami kontrolnymi jest rozsądne. Wróć wcześniej, jeśli szybko rośnie, staje się twarda lub stwardniała, ulega owrzodzeniu, krwawi albo nie goi się.

Provider zdrowia oceni, czy potrzebne jest dalsze monitorowanie, czy usunięcie chirurgiczne brodawki. Brodawczaki, które doświadczają stałego urazu od odzieży, biżuterii lub działalności zawodowej, powinny być rozważane do usunięcia, aby zapobiec dalszym urazom. W niektórych przypadkach brodawki mogą być usunięte na życzenie pacjenta, zwłaszcza jeśli powodują problemy kosmetyczne lub psychologiczne.

Do dynamicznej obserwacji pomocne jest robienie zdjęć brodawczaków, ponieważ pozwala to na wykrycie nawet drobnych zmian w czasie. Częstotliwość badań zależy od zmian skórnych, a nie od pory roku. Mapowanie zmian skórnych jest narzędziem służącym do obserwacji znamion barwnikowych i nie ma tu szczególnej roli.

Leczenie

Do leczenia brodawczakik zazwyczaj preferowane są mniej inwazyjne metody:

• Usunięcie Laserowe: Stosowane w przypadku zmian o różnych kształtach, rozmiarach i lokalizacjach.
• Kriodestrukcja: Niekiedy stosuje się ciekły azot do leczenia małych, powierzchownych brodawczakik, chociaż istnieje ryzyko powstania blizn.
• Usunięcie za pomocą skalpela fal radiowych: Ta metoda wykorzystuje fale radiowe do usunięcia brodawki z minimalnym uszkodzeniem tkanek.
• Elektrokagulacja: Ta technika wykorzystuje prąd elektryczny do wypalenia brodawki.

Która z tych metod jest odpowiednia dla danej zmiany, zależy od zmiany i od rozpoznania; żadna z nich nie jest ogólnie najlepszą metodą. Nadają się do zmiany już rozpoznanej jako zwykła brodawka. Gdy rozpoznanie jest niepewne lub zmiana wygląda podejrzanie, należy pobrać z niej biopsję lub ją wyciąć, aby tkankę można było zbadać — a nie niszczyć metodą, która nie pozostawia nic do oceny.

Samodzielne usuwanie brodawczakik nie jest zalecane z powodu ryzyka powikłań, takich jak krwawienie, infekcja oraz błędna diagnoza charakteru zmiany.

Ponieważ brodawki mają charakter wirusowy, zawsze istnieje ryzyko nawrotu. Nowe brodawki mogą pojawić się w tych samych lub sąsiadujących obszarach po usunięciu. Środki zapobiegawcze pomagają zmniejszyć prawdopodobieństwo nawrotu.

Zapobieganie

Zapobieganie pojawianiu się brodawczakik wymaga starannego i proaktywnego podejścia do pielęgnacji skóry oraz ogólnego zdrowia:

• Ogranicz ekspozycję na promieniowanie ultrafioletowe, takie jak to z solariów lub długotrwałej ekspozycji na słońce.
• Używaj kremu przeciwsłonecznego i odzieży ochronnej w okresach intensywnego nasłonecznienia.
• Unikaj przewlekłego urazu skóry, który może prowadzić do uszkodzenia i stworzyć punkt wejściowy dla HPV.
• Przestrzegaj protokołów bezpieczeństwa przy obróbce chemikaliów lub substancji uszkadzających skórę.
• Utrzymuj dobrą higienę osobistą i bądź czujny na wszelkie zmiany w zdrowiu skóry.

Ważne jest również regularne badanie brodawczakik, zasięgnięcie porady u specjalisty w przypadku stwierdzenia jakichkolwiek zmian oraz usunięcie potencjalnie niebezpiecznych zmian, aby zapobiec powikłaniom.