Trichomycose is een algemene term die wordt gebruikt om schimmelinfecties van het haar en de haarfollikels te beschrijven, die voornamelijk de hoofdhuid en baardgebieden aantasten. Deze infecties worden veroorzaakt door dermatofyten—filamenteuze schimmels die een bijzondere affiniteit hebben voor verhoornde weefsels. De belangrijkste geslachten die verantwoordelijk zijn voor trichomycose zijn Microsporum en Trichophyton . Afhankelijk van de plaats van infectie wordt trichomycose geclassificeerd in:
Trichomycose is een besmettelijke aandoening en epidemieën kunnen voorkomen op scholen, binnen families of in settings met nauw contact. Het wordt in sommige regio’s beschouwd als een quarantaine-infectie vanwege het epidemische potentieel, vooral onder kinderen. Vroegtijdige diagnose en behandeling zijn belangrijk om littekens, haaruitval en verdere verspreiding te voorkomen.
De klinische presentatie van trichomycose hangt af van het type dermatofyte en het patroon van invasie van de haarshacht. Twee belangrijke invasiepatronen worden onderscheiden:
Deze vorm wordt vaak veroorzaakt door antropofiele schimmels zoals Trichophyton tonsurans (endothrix) en Microsporum canis of M. ferrugineum (ectothrix).
Geactiveerd door zoöfile soorten zoals Trichophyton gypseum of Microsporum canis . Deze variant leidt tot een diepe, pijnlijke inflammatoire laesie.
Dit is de minst inflammatoire vorm van hoofdhuidringworm en wordt veroorzaakt door Trichophyton tonsurans . Het kenmerkende aspect is de aanwezigheid van korte, gebroken haren bij de folliculaire openingen die verschijnen als zwarte stippen bij nadere inspectie.
Tinea barbae treft volwassen mannen in het baard- en snorgebied en wordt het vaakst veroorzaakt door zoofiele schimmels zoals Trichophyton mentagrophytes en T. verrucosum.
Een nauwkeurige diagnose van trichomycosis is cruciaal voor effectieve behandeling en infectiebeheersing. Diagnostische stappen omvatten:
Trichomycosis kan verschillende dermatologische en systemische aandoeningen nabootsen, waardoor differëntiale diagnose essentieel is om verkeerde behandeling te voorkomen. Belangrijke aandoeningen om van te onderscheiden zijn:
De behandeling van trichomycosis omvat zowel systemische antischimmeltherapie als adjunctieve lokale behandeling. De behandeling moet altijd worden geleid door schimmelkweek en soortidentificatie wanneer mogelijk.
Systeem behandeling wordt typisch voorgeschreven voor 6–12 weken afhankelijk van de klinische respons, type schimmel en omvang van de infectie.
Gebruikt als aanvullende therapie of primaire behandeling in zeer milde, gelokaliseerde gevallen. Opties zijn onder meer:
Effectieve behandeling vereist niet alleen medicatie maar ook goede hygiëne en gedragswijzigingen om herinfectie en transmissie te verminderen:
Preventie van terugkeer en transmissie omvat een combinatie van gezondheidseducatie en persoonlijke zorg:
Trichomycosis vertegenwoordigt een groep van besmettelijke dermatofyten met diverse klinische manifestaties afhankelijk van de schimmelsoort en de immuniteit van de gastheer. Vroege herkenning, laboratorium bevestiging, en passende behandeling zijn essentieel om complicaties zoals littekenvorming alopecia of wijdverspreide uitbraken te voorkomen.
Met een combinatie van systemische antischimmeltherapie, lokale middelen, persoonlijke hygiëne en contactpreventie kunnen de meeste gevallen succesvol worden behandeld. Voortdurende bewustwording en patiënteducatie zijn cruciaal voor het verminderen van terugval en de overdracht van schimmelinfecties van het haar in de gemeenschap.
