Nevus brodawkowaty (ICD-10: D22) 💚

Nevus Papillomatous (Intradermalny Znamię Melanocytarne)

Nevus papillomatous to szczególny rodzaj łagodnego znamienia melanocytarnego: brodawkowate, skórne znamię, które wystaje ponad powierzchnię skóry. Jest jednym z elementów szerszej grupy łagodnych znamion melanocytarnych, a nie synonimem całej tej grupy. Ten typ nevi jest zazwyczaj nabyty, a jego występowanie ma tendencję do wzrostu z wiekiem, osiągając szczyt między 15 a 30 rokiem życia. Nevi papillomatous często charakteryzują się swoją mnogą formą, a liczba takich zmian ma tendencję do wzrostu w czasie. W przypadku płci, nevi papillomatous są nieco bardziej powszechne u kobiet w porównaniu do mężczyzn, w stosunku 3:2, odpowiednio.

Czynniki Predysponujące

Dokładna przyczyna nevi papillomatous pozostaje niejasna. Jednakże zidentyfikowano kilka czynników predysponujących, które mogą zwiększać ryzyko rozwoju tych nowotworów skórnych. Czynniki te mogą wpływać na wystąpienie i wzrost nevi papillomatous:

• Czynniki Genetyczne: Predyspozycja genetyczna może odgrywać rolę w pojawianiu się nevi papillomatous.
• Promieniowanie ultrafioletowe: Ekspozycja na słońce wiąże się z liczbą nabytych nevi, które rozwija dana osoba, oraz ogólnie z ryzykiem czerniaka. Nie ustalono, aby promieniowanie ultrafioletowe powodowało pojawienie się lub wzrost brodawkowatego znamienia.

Diagnostyka

Diagnoza nevi papillomatous opiera się głównie na badaniu klinicznym, które obejmuje wizualną inspekcję zmian oraz dermatoskopię w celu oceny struktury wzrostów. Jeśli podejrzewa się nowotwór złośliwy, może zostać wykonana biopsja w celu uzyskania ostatecznej diagnozy i wykluczenia innych schorzeń skóry.

Objawy

Podczas badania wizualnego, nevus papillomatous zazwyczaj prezentuje się jako półkulisty lub nieco podniesiony wzrost, który wystaje ponad skórę na krótkiej, szerokiej nóżce (pedicle). Kształt zmiany jest najczęściej symetryczny (owalny lub okrągły), chociaż większe nevi mogą mieć nieregularne kształty. Powierzchnia nevi może się różnić, przy mniejszych nevi papillomatous występuje gładka tekstura przypominająca normalną skórę, podczas gdy większe nevi mogą wyglądać nieco guzowato lub wręcz szorstko. Większe nevi papillomatous (ponad 8 mm) mogą mieć szorstką, brodawkowatą powierzchnię, co jest charakterystyczne dla nevi werrukowych.

Brzegi nevi papillomatous są zazwyczaj wyraźne i równe, chociaż większe nevi mogą mieć nierówne krawędzie. Kolor nevi może wahać się od koloru skóry do opalonego i ciemno-brązowego, a rozkład pigmentu jest zazwyczaj jednorodny. Czasami występuje stopniowe zmniejszenie intensywności koloru od centrum do obrzeży lub niewielkie zmiany odcienia w obrębie tej samej zmiany (co jest typowe dla nevi werrukowych).

Wzrost włosów w obszarze znamienia brodawczakowatego zazwyczaj nie jest dotknięty. W niektórych przypadkach w środku mogą rozwijać się szorstkie, sztywnie włosy, zwłaszcza w przypadku brodawczaków wrodzonych, lub miękkie włosy mogą pojawić się w obszarach hipopigmentowanych znamion brodawczakowatych.

Rozmiar znamion brodawczakowatych może się znacznie różnić, przy czym większość zmian ma średnicę do 15 mm. Znamiona większe niż 15 mm są rzadkie. Wysokość tych znamion nad poziomem skóry zazwyczaj nie przekracza 10 mm. Duże znamiona brodawczakowate przypominające kalafior są dość rzadkie.

W dotyku znamiona brodawczakowate mają konsystencję podobną do normalnej skóry, chociaż większe zmiany mogą wydawać się nieco miększe. Zwykle nie występują subiektywne objawy związane z znamionami brodawczakowatymi, chociaż łagodne swędzenie może czasami występować w długotrwałych formach.

Te neo- nowotwory najczęściej znajdują się na twarzy, skórze głowy, szyi i tułowie (w tym klatce piersiowej i plecach), chociaż czasami mogą pojawić się w innych obszarach ciała.

Opis dermatoskopowy

Podczas badania znamienia brodawczakowatego w dermatoskopii zazwyczaj obserwuje się następujące cechy:

• Wzór brukowanej ulicy: Sieć owalnych elementów pigmentowych tworzących wygląd przypominający bruk.
• Struktury papilarne: Nierówne, guzowate struktury, które wydają się spłaszczone z powodu nacisku wywieranego podczas dermatoskopii.
• Globule: Duże, hiper-pigmentowane, pierścieniowate struktury równomiernie rozłożone na znamieniu lub skoncentrowane w centrum, czasami z szaro-brązowymi globulami charakterystycznymi dla hiperkeratozy.
• Plamy: Hiper-pigmentowane, bezstrukturalne obszary znajdujące się w centralnej części zmiany lub wzdłuż pigmentowych linii.
• Rozproszony jednolity zabarwienie: Cała zmiana może wykazywać równomierne zabarwienie.

Diagnostyka różnicowa

Wa Żne jest odróżnienie znamion brodawczakowatych od innych barwionych lub guzkowatych zmian skórnych, takich jak:

• Nevus gruczołów łojowych
• Nevus halo
• Nevus Spitza
• Nevus niebieski
• Nevus dysplastyczny
• Melanoma

Ryzyka

Znamiona brodawczakowate są łagodne i nie niosą ze sobą zwiększonego ryzyka rozwoju czerniaka ani innych nowotworów złośliwych. Przy braku wpływów zewnętrznych, takich jak urazy, promieniowanie ultrafioletowe lub promieniowanie jonizujące, ryzyko złośliwej degeneracji jest niskie i porównywalne z ryzykiem związanym z normalną skórą. Jednak objawy potencjalnego złośliwego charakteru obejmują zmianę wyglądu znamienia (taką jak szybki wzrost lub nieregularny kształt), zwiększenie jego gęstości oraz pojawienie się subiektywnych wrażeń, takich jak ból lub swędzenie.

Podstawowym ryzykiem związanym z brodawkowatymi znamionami jest ich skłonność do łatwego uszkodzenia z powodu wydłużonego kształtu i wąskiego trzonka. Gdy to nastąpi, zmiana może krwawić, stać się bolesna i stworzyć otwarcie dla patogennych mikroorganizmów, prowadząc do infekcji. Brodawki mogą również powodować dyskomfort psychiczny, szczególnie gdy znajdują się w widocznych miejscach.

Brodawkowate znamiona są łagodnymi zmianami melanocytarnymi i nie są wywoływane przez HPV; różnią się od brodawek skórnych.

Taktyka

Zmiana, której nie oceniono, jest czym innym niż ta, którą klinicysta już rozpoznał. Monitorowanie następuje po ocenie, a nie odwrotnie: pigmenczna zmiana, która nie została zbadana, powinna zostać pokazana dermatologowi. Czerniak może mieć postać guzkową lub brodawkowatą, a uniesione, barwnikowe zmiany nie można zaklasyfikować wyłącznie na podstawie jej wyglądu.

Gdy zmiana została oceniona jako znamię brodawkowate i jest stabilna, obserwacja między kontrolami jest uzasadniona. Wcześniej należy zgłosić się ponownie w razie asymetrii, zróżnicowania barwy, krwawienia, owrzodzenia, utrzymującego się strupienia, szybkiego wzrostu lub gdy zmiana zaczęła wyglądać inaczej niż pozostałe.

Specjalista medyczny określi, czy dynamiczna obserwacja jest wystarczająca, czy też zaleca usunięcie zmiany. Znamiona, które są narażone na stałą lub przewlekłą traumę, na przykład z powodu odzieży, biżuterii lub działań zawodowych, powinny być usunięte, aby zapobiec dalszym uszkodzeniom. Dodatkowo niektórzy mogą chcieć usunąć brodawkowate znamiona z powodów kosmetycznych lub psychicznych.

Aby prowadzić dynamiczną obserwację, przydatne jest robienie zdjęć nevi, aby monitorować wszelkie zmiany w czasie. Częstość badań nie jest ustalana kalendarzowo: zależy od cech zmian u danej osoby oraz od jej ogólnego ryzyka czerniaka. Ocenę uzasadnia konkretna zmiana — asymetria, zmiana ewoluująca, krwawiąca lub taka, która po prostu wygląda inaczej niż inne kreseczki u danej osoby.

Leczenie

Znamię brodawkowate jest zmianą melanocytową, a to decyduje o sposobie leczenia. Gdy rozpoznanie budzi jakiekolwiek wątpliwości, zmianę usuwa się całkowicie i kieruje do badania histopatologicznego. Laser, krioterapia, radiofrekwencja i elektrokoagulacja niszczą tkankę, nie pozostawiając nic do oceny przez patologa, dlatego nie są zamiennymi alternatywami dla wycięcia i nie wolno ich stosować w przypadku zmiany, która nie została oceniona.

Znamię, które jest wyraźnie łagodne i po prostu wystaje, może zostać usunięte, ponieważ zahacza o nie odzież, ponieważ jest wielokrotnie drażnione lub ze względów kosmetycznych. W takiej sytuacji metodę dobiera się do poszczególnej zmiany:

• Usunięcie laserowe: Stosowane w przypadku łagodnych wyniosłych zmian o różnych kształtach i rozmiarach.
• Kriodestrukcja: Ciekły azot jest używany do małych, powierzchownych zmian, chociaż ta metoda niesie ryzyko powstawania blizn.
• Usunięcie skalpelem fal radiowych: Skalpel o częstotliwości radiowej umożliwia precyzyjne, mało inwazyjne usunięcie.
• Elektrokoagulacja: Ta technika wykorzystuje prądy elektryczne do usunięcia zmiany.

Samodzielne usuwanie znamion brodawkowatych jest stanowczo odradzane z powodu ryzyka powikłań, takich jak krwawienie, infekcja oraz błędna diagnoza natury zmiany. Jeśli brodawka zostanie usunięta chirurgicznie, konieczne jest staranne monitorowanie, aby upewnić się, że obszar goi się prawidłowo i aby wykryć ewentualny nawrót.

Zapobieganie

Zapobieganie znamionom brodawkowatym obejmuje odpowiednią pielęgnację skóry oraz zajmowanie się podstawowymi czynnikami zdrowotnymi:

• Unikanie nadmiernej ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe, w tym solarium i długotrwałej ekspozycji na słońce.
• Stosowanie filtrów przeciwsłonecznych i odzieży ochronnej podczas okresów wysokiej ekspozycji na słońce.
• Minimalizowanie przewlekłego urazu skóry w okolicy istniejących zmian.
• Utrzymywanie dobrej higieny osobistej i czujność na zmiany w zdrowiu skóry.

Regularne kontrolowanie znamion brodawkowatych, konsultacja z pracownikiem służby zdrowia w przypadku wystąpienia jakichkolwiek zmian oraz usuwanie potencjalnie niebezpiecznych zmian są kluczowe dla utrzymania zdrowia skóry.